Shit aan boord

De Vuilwatertank aan boord van onze nieuwe redactieboot heeft geen directe afvoer naar buiten. Dit betekent dat je de inhoud van de tank altijd moet afzuigen bij stations langs het water. Het vinden van een installatie die niet defect is blijkt nog een hele uitdaging. Zo weten we inmiddels uit ervaring.

Lozen in het oppervlaktewater is officieel niet toegestaan. We dragen graag ons steentje bij aan het milieu, hoewel we ook onze vraagtekens zetten bij het lozingsverbod voor de pleziervaart.

Veel installaties blijken defect, of jachthavenbeheerders roepen dit omdat ze niet zitten te wachten op de ’shit’ van booteigenaren. De opbrengst weegt niet op tegen de jaarlijkse kosten van een installatie.

Onze zoektocht naar een vuilwaterstations begint nadat we onze boot hebben opgehaald in Zuidbroek. We gaan richting Groningen en via de Waterkaarten app blijkt dat er meerdere punten zijn waar je vuilwater kunt laten afzuigen. 

We besluiten het zekere voor het onzekere te nemen en even te bellen naar de Oosterhaven. De havenmeester bevestigd een afzuiginstallatie te hebben, maar laat vervolgens weten dat die defect is.

Ze geeft als tip dat bij de Groningse Motorboot Club een installatie staat langs het water, die wel schijnt te werken. Daar komen we toch langs, dus we besluiten het erop te wagen. 

We meren na 2 uur varen aan de kade langs het Eemskanaal af. En we zien dat de havenmeester al aan komt lopen. ’’Ik ben net een week havenmeester dus het is nog allemaal nieuw voor mij,’’ verontschuldigt hij zich.

Voor ons is het de eerste keer dat we met onze motorboot afmeren, dus er is meteen een band. De vuilwaterinstallatie blijkt van de gemeente Groningen te zijn, maar de bediening gaat via de Motorboot Club. 

Om de installatie staat een hekwerk en de havenmeester moet eerst op zoek naar de juiste sleutel. We halen opgelucht adem als na verschillende pogingen het hek opengaat. De ’vreugde’ is van korte duur. 

’’Ik heb mij laten vertellen dat of de bilge -of de vuilwaterinstallatie defect is,’’ aldus de havenmeester.

We hebben dus 50 procent. We sluiten de slang van de vuilwaterinstallatie aan op onze dekafvoer en de havenmeester drukt vervolgens vol verwachting op de startknop. Helaas geen slurpend geluid.

Gelukkig heeft de Motorboot Club In het gezellige verenigingsgebouw een sanitaire ruimte en daar kunnen we als passant van de toiletten gebruik maken.

De Waterkaarten app leert ons dat de volgende vuilwaterinstallatie in Earnewald is te vinden. Na een lange dag varen komen we daar rond vijf uur aan. De havenmeester stemt ons gelukkig met de geruststellende mededeling dat de installatie werkt. De volgende ochtend vanaf 10.00 uur zijn we welkom.

Na een overnachting varen we naar de speciale pier waar de installatie staat en bellen met de havenmeester. Vanwege de kans op schade mag je niet zelf de installatie bedienen. Dus komt een assistent havenmeester ons helpen. Met hem komen we er al snel achter dat de schroefdraad aan de mond van de afzuigslang niet past op de dekafvoer van onze boot.

’’Gisteren had ik ook al iemand met een huurboot, die hetzelfde had,’’ aldus de assistent havenmeester die zijn slang weer kan oprollen. 

We gooien los en varen richting Grou voor de volgende poging. En ditmaal hebben we geluk. De Installatie werkt en de slang past ook nog. Na meerdere stops is het uiteindelijk gelukt om onze tank leeg te laten zuigen...

We zitten er ondertussen hard aan de denken om voor hoge nood een kogelkraan met pomp te laten installeren zodat we het vuilwater kunnen lozen wanneer dit nodig mocht zijn.

 Nu nog op zoek naar een installateur.