Dakbedekking
Tijdens Nederlandse kampioenschappen op het Sneekermeer trof ik op de laatste ochtend mijn houten wedstrijdzeilboot, een Vrijheid onder water in de haven op het starteiland aan. ‘’Stom…We zijn gisteren vergeten om de zelflozers dicht te zetten,’’ zei ik tegen mijn bemanning. Hij klom aan boord.
’’De zelflozers zijn dicht hoor,’’ was de conclusie van Maarten. Met een emmer probeerden we de boot leeg te lozen, maar telkens vulde de Vrijheid zich weer met water. Met behulp van mede-zeilers trokken we de boot schuin zodat we het onderwaterschip konden bekijken.
Tot onze schrik zagen we een groot gat. Een aantal latten bleek te zijn gesprongen. Er stond nog een wedstrijd deze dag op het programma en we stonden derde in het klassement. ‘’Misschien kun je het gat dichtplakken met duct-tape,” stelde een van de hulpverleners voor.
Het NK wisten we met de bouwmarkt tape uit te zeilen, maar een paar dagen later stond de Alkmaardermeerweek op het programma. De tijd was te kort om de gesprongen latten te vervangen en het gat opnieuw dicht plakken met tape, geen optie.
‘’Ik heb nog een stuk dakbedekking liggen. Daarmee kunnen we het gat dichten,’’ stelde mijn zwager Cees voor. Even later stond hij de dakbedekking op het onderwaterschip te branden en kon de Vrijheid te water. We wisten de Alkmaardermeerweek te winnen. Dankzij de dakbedekking van zwager Cees.
Eric van Staten
Watersport influencer
