DEN HAAG- Nederland dreigt als watersportland vele honderden Britse watersporters, die een boot in ons land hebben liggen en hier een groot deel van het seizoen verblijven, te verliezen. Britse staatsburgers zijn sinds de Brexit niet langer EU-onderdanen. Dit betekent dat bezoeken aan het Schengengebied beperkt zijn tot maximaal 90 dagen per 180 dagen.
Als een Britse watersporter op 1 mei naar zijn boot in Nederland gaat, dan mag die 90 dagen aan boord verblijven. In dit voorbeeld dus tot 31 juli. Daarna dient de eigenaar alle landen in de Schengen zone te verlaten en mag pas na 180 dagen terugkeren.
‘’Dit sluit in feite langdurig cruisen binnen Schengen uit. Als gevolg hiervan hebben sommige leden aangegeven dat ze hun boten terug naar het VK zullen halen, terwijl anderen boten uit het Schengengebied zullen verplaatsen. Elk EU-land kan zijn eigen beleid bepalen voor visa en vergunningen van meer dan 90 dagen. In eerste instantie richten we onze inspanningen op regeringen, parlementsleden en lokale politici in Zweden, Nederland, Frankrijk, Spanje, Portugal en Griekenland,’’ aldus Peta Stuart-Hunt, woordvoerster van de The Cruising Association waarbij ruim 6000 booteigenaren zijn aangesloten.
In Nederland varen/liggen circa 2000 pleziervaartuigen, van Britse eigenaren. Als een groot deel besluit om ons land vaarwel te zeggen dan heeft dat gevolgen voor de watersportsector en werkgelegenheid.
Pensioen
”Een paar jaar geleden besloten we dat we een aanzienlijk deel van ons pensioen te besteden aan het toeren over de waterwegen van Europa en met name Nederland,’’ vertelt David Fickling. ‘’In 2016 hebben we een mooi gebouwd stalen motorjacht gekocht. Perfect voor zomers op de Nederlandse kanalen en met genoeg ruimte voor onze familie en kleinkinderen om ook te bezoeken. De boot wordt elke winter in Friesland gestald. In april gaat de boot te water en vanaf dan verblijven we het grootste deel van de zomer, tot en met oktober, aan boord. In 2019 hebben we in totaal 145 dagen in Schengenlanden doorgebracht, voornamelijk varend in Nederland, maar ook met de auto om vrienden en familie elders in Europa te bezoeken.’’
Familiebezoek
”De impact van de 90-dagenregel op ons is niet goed. We hebben familie, waaronder een kleine kleinzoon, in Berlijn en we bezoeken hen vaak. Als we de dagen tellen die we aan die familie- en vriendenbezoeken besteden, en dat aftrekken van de 90 dagen visumvrijstelling, blijven er misschien maar 5 of 6 weken over om de boot te gebruiken en eerlijk gezegd rechtvaardigt dat niet de kosten om de boot te houden.’’
”Onze boot terugbrengen naar het Verenigd Koninkrijk is niet praktisch - het schip is te groot voor de meeste binnenwateren en op en neer varen langs de Engelse kust spreekt ons niet aan. Op dit moment overwegen we de mogelijkheid om de boot naar Zweden te verplaatsen, waar we misschien een visum kunnen krijgen dat langer dan 90 dagen geldig is, maar als dat niet lukt, zullen we de boot waarschijnlijk verkopen. In beide gevallen betekent dat het einde van onze zomers in Nederland, wat erg jammer zal zijn.’’
”In een gemiddeld vaarjaar geven we zo’n €28.000 uit, bijvoorbeeld aan onderhoud, reparatie, upgrading en stalling van de boot, aan havengelden en in restaurants en winkels. En dan zijn de uitgaven voor de aanschaf van de boot nog niet eens meegerekend. Veel van die uitgaven worden gedaan in de minder bezochte delen van Nederland, ver van de belangrijkste toeristische centra, en waar de economie bezoekers zoals wij hard nodig heeft om mensen aan het werk te houden en om de winkels en restaurants open te houden.
”Ik hoop dat er een oplossing voor dit probleem kan worden gevonden - we houden van Nederland, we houden van de mensen, we houden van de kleine steden en dorpen, we genieten van de waterwegen en we willen echt niet weg, maar het lijkt erop dat we misschien geen keus hebben”.
