Evert Stel is schipper van de Meander V. Met deze voormalige loodskotter heeft hij jarenlang met zijn partner Inge voor de Stichting Vaarwens dagtochten gevaren met mensen in de laatste levensfase. Inmiddels heeft de Stichting een eigen schip en wordt de Meander V ingezet op drukke dagen. Van alle dagtochten maakt Evert aangrijpende, veelal emotionele verslagen. Daarnaast is hij auteur en heeft diverse boeken geschreven en is hij columnist bij Watersport-TV. Lees hieronder zijn laatste column.
Sterk
Er verschijnen wel eens adembenemende beelden op social media en/of YouTube van schepen in zwaar weer, waarbij je je verwondert dat het goed gaat. Het gaat ook vaak niet goed en dan volgt er een scheepsramp. De zee is sterk en het blijkt een genadeloze sloopmachine, als je ziet hoe schepen stukgeslagen worden door de woeste golven. Ikzelf heb er diep respect voor en tracht tijdens de bouw van mijn scheepjes ernstig rekening te houden met de verwoestende elementen die je zomaar kunnen overkomen. Als ik de foto zie van de stalen buiskap op de vroegere reddingboot Brandaris, die in elkaar gedrukt is al was er een hunebed op gevallen, dan geeft het weer hoeveel slopende energie er in één golf kan zitten.
Sterk genoeg?
We varen met een voormalige Loodstender, die gebouwd is voor zeeklasse A, maar we hebben het schip omgebouwd tot woonschip door er een grotere stuurhut op te zetten. Eén van mijn angsten is, dat er een grote ruit uit slaat door een overkomende brekende golf, want de vensters zijn toch bijna driekwart vierkante meter. Dus, om het raamkozijn heb ik dikke aluminium hoekprofielen gelast voor de stijfheid en rondom 8 mm gehard dubbel glas er in gelijmd. De voorruiten zijn zelfs 10 mm dik gehard glas! Toch blijft de twijfel in zwaar weer; “Heb ik het wel sterk genoeg gemaakt?”
Te sterk!
De afgelopen week was het bewijs daar, dat het sterk genoeg was! Na 18 jaren waren er enkele thermopane ramen lek en er zat condens tussen. Dan allemaal maar in één keer vervangen, want uiteindelijk gaan ze toch allemaal lekken. De firma TOPwindows heeft alle ramen opgemeten en voor ons in thermopane gehard glas gemaakt. Bij het eerste zijraam - dat ik zelf verving - heb ik een dag lang moeten snijden, breken, beuken en hakken om die ellendige lekke ruit er uit te krijgen en de moed zakte me in de schoenen. Toen ik dat deelde met TOPwindows, besloten ze me te helpen en dat was uiterst welkom. Met vijf man sterk werd er drie dagen gezwoegd om het schip van de oude ramen te ontdoen!
Beresterk!
De vijf grote voorramen zijn er tijden de bouw als eerste in gelijmd en daarna is de stuurstand er achter getimmerd. Je kunt er aan de binnenkant amper bij komen om de kitranden los te snijden, maar goede raad is niet duur... De ramen werden door de vakmannen aan de beide zijden dichtgeplakt met duct tape om te voorkomen dat de glassplinters alle kanten op zullen vliegen en daarna met een voorhamer ingeslagen. Ik verzeker je, dat was niet met één slag klaar! De reactie van de mannen was; “Die ruiten had geen enkele zee er zonder voorhamer uit gekregen Evert, daar hoef je nooit meer bang voor te zijn!”
Ik slaap weer lekker als de wind om het schip giert…
Evert.
Voor meer informatie over de Stichting Vaarwens klik HIER!
