Met de eerste mooie zonnestralen in februari begint het alweer flink te kriebelen. Normaal varen we ook in de herfst- en wintermaanden, maar dit jaar staat de boot op de kant tussen nog tientallen andere nu-even-niet-varen-boten.
Manlief Dennis leek het een goed idee om de boot op de kant te plaatsen zodat er aan het onderschip ‘eventjes’ flink geklust zou kunnen worden. En dat is hard nodig, want naast het zichtbare vuil blijken er ook kilo’s mosselen mee te reizen.
Als de boot in oktober op de kant is geplaatst, en er in januari nog amper een schuurpapiertje langs is gehaald begin ik toch lichtelijk te twijfelen of dit bootklusje wel uitgevoerd gaat worden en vóór de deadline (hellingweekend) straks in de antifouling staat…
Terwijl ik met lede ogen toezie hoe alle handige Harry’s (bootmensen – voornamelijk bootmannen) elk weekend zich onder, op of in de boot begeven heeft Dennis zijn agenda zo volgepropt met andere (verplichte) activiteiten dat er nog amper ruimte is om een schuurmachine of (verf)kwast vast te houden. Ik zou hem graag willen helpen, maar met twee peesontstekingen in beide schouders/armen nog vers in het geheugen, kan ik onmogelijk dit klusje uitvoeren.
Terwijl we samen zijn agenda ondersteboven keren hebben we toch de komende periode nog wat vrije uurtjes kunnen vinden waarin hij eindelijk met zijn schuurmachine aan de slag kan gaan.
En ik? Ik kom wel langs voor de catering… een pannetje mosselen.
Bianca
Bianca is samen met haar man Dennis, dochter Jasmijn en hond Fleur eigenaar van een stalen Tjeukemeer Kruiser (1978). Ze hebben de boot al zo’n veertien jaar. Ze liggen in de herfst- en wintermaanden met hun boot in Amsterdam, en in het voor jaar en de zomer in Loosdrecht. Ze hebben vorige maand hun boek Familie Welvaren – Bootmensen uitgebracht, vol met herkenbare (vaar)anekdotes en interviews over hoe het er daadwerkelijk aan toegaat op en rond het water.
