Van 24 tot en met 29 november verzamelt de Europese top van het olympische windsurfen zich in Sferracavallo, een kustlocatie ten noordwesten van Palermo, Italië. Aan het EK doen meerdere landgenoten, waaronder surfers uit de nationale selectie van het Watersportverbond. Er wordt geracet in een baai aan de voet van Monte Gallo die bekend staat om zijn wisselende omstandigheden.
Voor Luuc van Opzeeland is het EK in Sferracavallo het eerste grote toernooi sinds het WK in Aarhus afgelopen waar Van Opzeeland als achtste eindigde. Van Opzeeland houdt zijn verwachtingen bewust laag. De windsurfer, afkomstig van Windsurfclub Aalsmeer, kende een moeizaam seizoen met twee periodes van drie maanden volledige rust.
“Ik kom terug uit een lange blessureperiode en mijn voorbereiding op dit EK is verre van ideaal. Na die twee herstelblokken van drie maanden is het lastig om de explosiviteit terug te vinden die deze sport vraagt. Het wordt mijn eerste grote test; we kijken dag voor dag hoe het uitpakt.”
Voor Kiran Badloe wordt het EK in Sferracavallo om meerdere redenen bijzonder. De olympisch kampioen van 2021 bevindt zich in een fase waarin hij opnieuw uitvindt hoe hij de rest van zijn carrière wil vormgeven. “Ik ben aan het ontdekken hoe ik de komende jaren wil doorgaan, en ik heb gemerkt dat ik dat vooral mét mijn familie wil doen,” zegt hij. “Dit wordt het eerste evenement waarbij zij erbij zijn, en daar kijk ik echt naar uit.”
Sportief gezien voelt Badloe zich sterk. “Ik ben fit en mijn materiaal is goed. Het wordt een uitdagend evenement: de locatie is tricky, de wind kan alle kanten op en het zou zomaar kunnen dat we heel weinig races varen. Dat maakt het een alles-of-niets-toernooi.”
Toch ziet hij vooral kansen. “Het is het laatste grote meetmoment van dit jaar en het geeft inzicht in wat we deze winter moeten aanscherpen. Een mooie uitdaging dus — en een goed moment om te ontdekken hoe het reizen en racen met mijn familie erbij gaat bevallen.”
Sara Wennekes bereidt zich op Sicilië voor op het EK. “De hoeveelheid wind valt tot nu toe tegen. Het kan daardoor een kort en compact event worden, met weinig tijd om races te varen. Het is ook al vroeg donker. Dat betekent dat het vanaf het begin meteen moet kloppen,” zegt Wennekes.
Na een druk seizoen en een WK dat niet volgens plan verliep, bouwde ze bewust wat extra rust in. “Dat gaf me ruimte en maakt dat ik hier met een frisse blik en nieuwe energie aan de start sta. Ik heb er zin in.”
Wedstrijdformat – hoe werkt het EK iQFOiL?
Het EK bestaat uit meerdere wedstrijdfases. Tijdens de Opening Series varen de surfers verschillende racevormen, afhankelijk van de wind: Course Racing (traditioneel upwind, downwind), Sprint Racing (downwind slalom) of een Marathon (lange race).
Bij Sprint Racing wordt het veld opgesplitst in korte, explosieve heats van maximaal 24 surfers, opnieuw ingedeeld op basis van wereldranglijst om te beginnen en vervolgens de ranglijst.
Die Opening Series moet bestaan uit minimaal zes en maximaal 10 races, verspreid over minstens twee dagen.
Qualifying series
Na het eerste deel van de Opening Series volgt de Qualifying Series, waarin surfers op volgorde van de ranglijst worden verdeeld in Gold, Silver en – bij grote aantallen – Bronze Fleet.
Het EK eindigt met de Medal Series, een knock-out finale voor de beste surfers uit het klassement. De nummers 6 t/m 10 starten in de Quarter Final, de beste twee daarvan stromen door naar de Semi Final, waar zij het opnemen tegen de nummers 5, 4 en 3. De winnaars daarvan plaatsen zich voor de Grand Final, samen met de nummers 1 en 2 van de Opening Series. Die twee starten met een matchpoint voorsprong, en de surfer die als eerste twee matchpoints verzamelt, wordt Europees kampioen.
Selectie Team Allianz – Mannen
Kiran Badloe
Max Castelein
Luuc van Opzeeland
Joost Vink
Selectie Team Allianz – Vrouwen
Sara Wennekes
Overige Nederlanders
Skip Brüll - U23 mannen
Yfke van der Meer - U23 vrouwen
