Het is zondagmiddag als aan de Houkesloot in Sneek een aantal radiografische zeilers zich verzamelt om met en tegen elkaar te gaan wedstrijdzeilen. Het zijn bijna allemaal mannen, slechts een vrouw namelijk Angela Brandsma die als schipper net terug is van de Clipper Round the World race. Hoe groot kan het contrast zijn, van een oceaanracer naar een 65 centimeter lange radiografische boot.
Voordat met de wedstrijden gestart kan worden, worden vanaf de wal meerdere boeien in het water gegooid. Het zijn de merktekens van het parcours, de wedstrijdbaan. Als die op hun plaats liggen, is het tijd voor de eerste race.
De laatste minuut voor het startschot is ingegaan. De deelnemende boten krioelen door elkaar heen. Iedere zeiler probeert zijn boot op een zo goed mogelijke plek op de startlijn te manoeuvreren. Vijf, vier, drie, twee, een en het startschot klinkt.
Vanaf de start is het circa 50 meter zeilen naar de bovenboei. Kruisend tegen de wind proberen de zeilers hun boten richting het eerste merkteken te sturen. De een zeilt via de linkerkant van het rak, de andere de rechterkant. De wind is grillig en wordt beïnvloed door de flats en bomen langs de waterkant.
Daarnaast varen er allerlei pleziervaartuigen door de Houkesloot waarvan sommige een flinke hekgolf trekken. De lichte DF65 zeilboten liggen af en toe te stuiteren op de golven. Aan uitdagingen geen gebrek voor de zeilers die vanaf de kant met een zender hun miniatuur boten besturen..
De eerste boten komen bij de eerste boei aan, maar vallen plotseling stil.. Een windwak. Een van de deelnemers zeilt achter de koplopers langs richting een windstrook die over het water aankomt.. Zodra die het bootje bereikt, gaat de DF65 overstag en zeilt op volle snelheid naar de bovenboei om die als eerste te ronden.
’’Dit is geen geluk...dit moet je zien,’’ mompelt een van de andere zeilers die nog altijd op wind ligt te wachten.
Na het ronden van de bovenboei zeilen de deelnemers naar de onderboei, in dit geval een gate waar de zeilers kunnen kiezen om links of rechtsom te gaan. Het tweede kruisrak is iets langer en biedt kansen voor de zeilers die achterop zijn geraakt. Pas als je over de finish bent is de wedstrijd beslist, dus er zijn voor iedereen nog kansen.
In totaal worden er twee rondjes gezeild, afhankelijk van de windkracht, duurt een wedstrijd 5 tot 10 minuten. In snel tempo worden de wedstrijden afgewerkt. Degene die als eerste finisht noteert de uitslagen van zijn concurrenten.
Tussen de races door is er even tijd om bijvoorbeeld de zeilen, de motor van de motor, te verstellen. Het trimmen van de zeilen is precisiewerk, een paar millimeter de fok te ver naar buiten of naar binnen, heeft direct invloed op de snelheid.
Een groot verschil tussen met een echte boot of een radiografische zeilen is dat je boord bent of ergens op de wal staat. Je moet van grote afstand bijvoorbeeld een bakboord-stuurboord situatie kunnen inschatten. Lukt het om voor een boot langs te gaan, of net niet en moet je uitwijken.
Op plekken waar de boten samenkomen, zoals bij boeien, zie je het vaak misgaan en knallen de boten regelmatig op elkaar. Gelukkig zijn alle DF65’s uitgerust met een rubberen stootlijst aan de voorzijde.
Wie een fout maakt, draait een strafrondje en kan gewoon weer verder zeilen.
Op veel plekken zoals in de Sneek, Akkrum, maar ook in Nieuwe Niedorp en Uitgeest wordt wekelijks radiografisch gezeild. Zelf ging ik een keer kijken bij een wedstrijd, kreeg een zender in mijn handen gedrukt en na een paar minuten was ik besmet met het radiografische virus. Dus pas op als je een keer aan de waterkant gaat kijken...
Eric van Staten bericht dagelijks via Watersport-TV en allerlei social mediakanalen over het belangrijkste watersportnieuws. Daarnaast produceert hij voor Watersport-TV series en schrijft columns waarin het altijd wel om watersport draait.
