Van de week heb ik de romp van onze motorboot gepoetst. Sinds een aantal jaren gebruik ik hiervoor een poetsmachine die ik cadeau heb gekregen van Guus, een goede vriend.
Guus is een paar jaar geleden overleden. Al poetsend met zijn machine schoten allerlei herinneringen door mijn hoofd. Zoals die keer dat we voor een reportage over flotteilje zeilen in Albanië waren. Ik was uitgenodigd door OCC Yachting en Guus was mee als fotograaf.
Na een mooie zeildag lagen we voor anker in een baai. Het was een prachtige avond, nagenoeg windstil. Volgens Guus de ideale omstandigheden om een Chinese wensballon op te laten. Kort voor vertrek had hij een partij op de kop getikt. Uit zijn zeiltas kwam een ’grote papieren zak’ te voorschijn. De ballon was aan de onderzijde voorzien van rond gebogen ijzerdraad met daarop een waxinelichtje. Guus stak het lontje aan en langzaam vulde de ballon zich door de warme lucht. Net als een hete luchtballon.
Volgens Guus kon de ballon wel kilometers ver weg vliegen voordat die in brand zou gaan. En zou het ijzerdraad uiteindelijk op een afgelegen plek in zee belanden. ’’Dat zie je nooit meer terug,’’ was zijn stellige mening. Als een brandend stipje verdween de ballon uit het zicht.
De volgende ochtend was ik met nog een ander crewlid vroeg op. Guus lag nog onder zeil. We besloten een geintje met hem uit te halen. Aan boord lag een rolletje ijzerdraad, waarvan we een zelfde soort ring maakte als die aan de onderzijde van de wensballon.
Het rond gebogen ijzerdraad legde we vervolgens op het voordek. Zichtbaar nog niet uitgeslapen na een avond diep in het glaasje te hebben gekeken meldde Guus zich aan dek. Na het ontbijt zei hij een verfrissende duik te nemen en liep richting het voordek. Met de bedoeling vanaf de preekstoel een duik in het water te nemen.
Nauwlettend volgen we Guus gang naar het voordek. We zien dat zijn oog valt op de ring van ijzerdraad. Hij kijkt om zich heen. Naar de lucht. Totale verwarring. Je hoort hem denken...hoe is dit in godsnaam mogelijk?
Onze boot glimt weer...het seizoen kan beginnen...met dank aan Guus...
