Van de gebruikelijke bedrijvigheid op jachthavens in de aanloop naar het nieuwe seizoen is op dit moment (bijna) nergens iets merkbaar. Waar normaliter het geluid van schuurmachines hoorbaar is, is het nu ijzig stil. Je hoort hooguit vogels zingen, die zich gelukkig niet bewust zijn van de Corona-crisis en alle gevolgen.
Van aftellen naar de start van het nieuwe watersportseizoen is het nu vooral afwachten wat er allemaal gebeurt en zal gebeuren. Pessimisten, misschien wel realisten in deze tijd, vragen zich af of er dit seizoen sowieso wel gevaren zal worden. ‘’En als dit al het geval zal zijn, dan zal het een heel kort seizoen zijn.’’ Zo voorspelde een bestuurslid van mijn watersportvereniging.
Onze boot ligt nog in de winterstalling en normaliter zou de afspraak voor de tewaterlating zijn gemaakt en zouden de komende weekenden in het teken staan van poetsen, schuren en schilderen. Maar van de gebruikelijke voorjaarsstress om de boot weer op tijd vaarklaar te hebben, is geen sprake.
Dat voelt vreemd, zoals alles nu vreemd is.
Een watersport groet
Eric van Staten
