Het is niet gebruikelijk dat ik over familieleden schrijf of publiceer. Voor Rob Harms maak ik graag een uitzondering. De aanleiding is een foto die ik onlangs toegestuurd kreeg met daarop een grote boei met de naam van mijn oom.
Rob is inmiddels alweer enige jaren geleden overleden, maar op Curaçao, waar hij samen met zijn vrouw Gea woonde, is hij niet vergeten. Als eerbetoon hebben de leden van Watersportvereniging Jan Sofat een meerboei voor de haven naar hem vernoemd.
Een mooi stukje waardering voor alles wat Rob voor zijn cluppie, maar zeker ook voor de watersport heeft betekend.
Rob en Gea zijn ooit op Curaçao blijven hangen nadat ze met een zelf ontworpen en gebouwd stalen zeiljacht de wereld hadden omzeild. Tijdens hun reis moest er natuurlijk ook geld worden verdiend. Rob deed daarom allerlei klusjes. Zo had hij een naaimachine aan boord waarmee hij kleine reparaties aan zeilen uitvoerde.
Vaak en bij voorkeur liet Rob zich voor zijn werk ’uitbetalen’ met een maaltijd. Wat eten en drinken, daar was hij al tevreden mee. Geld interesseerde hem niet zo. Als hij iemand kon helpen, was zijn dag weer goed.
Gea was gelukkig wat zakelijker ingesteld. Zij gaf als onderwijzeres tegen betaling les aan jonge Duitse (ex-)gedetineerden die enige tijd meezeilden als onderdeel van een re-integratietraject.
Rob was iemand die van alle markten thuis was. Voordat hij het ruime sop koos, verdiende hij zijn geld onder meer als drummer, barkeeper, vrachtwagenchauffeur en café- en restauranthouder.
Toen Rob en Gea de wereldzeeën bezeilden, bestonden internet en social media nog niet. Wat ze onderweg meemaakten, bleef grotendeels van henzelf. Als familie kregen we slechts af en toe een mooi verhaal te horen.
Een daarvan kan ik me nog herinneren. Ze hadden een keer illegaal een flinke hoeveelheid drank aan boord. De flessen hadden ze verstopt in het ligbad. Kort voordat de douane aan boord kwam, lieten ze het bad vol water lopen.
Gea lag vervolgens ’poedelnaakt’ in het schuimbad, boven op de drankvoorraad, toen de douaniers aan boord stapten. Die maakten zich overigens weer snel uit de voeten.
Na hun wereldomzeiling vonden Rob en Gea op Curaçao hun thuishaven. In een eigen loods begon Rob een zeilmakerij. Van kleine reparaties tot complete sets zeilen voor superjachten: hij draaide zijn hand er niet voor om.
Zelf ben ik helaas maar één keer op Curaçao geweest. In 2011 werd ik uitgenodigd om verslag te doen van het wereldkampioenschap Sunfish. Uiteraard zijn we toen ook bij Gea en Rob langs geweest.
Rob was jarenlang misschien wel de trouwste volger van Watersport-TV. Iedere werkdag zette hij zijn computer aan om even op onze site te kijken naar het laatste watersportnieuws. Zo bleef hij op de hoogte van wat er in Nederland op watersportgebied speelde.
Dankzij de boei die zijn naam draagt leeft Rob bij zijn clubgenoten maar ook bij veel watersporters in herinnering voort. Hoe mooi is dat!
Eric van Staten schrijft dagelijks over het belangrijkste watersportnieuws. Daarnaast produceert hij voor Watersport-TV allerlei series en schrijft columns waarin het altijd wel om watersport draait. Eric is mede-organisator van Sneek in-water.
