DEN HAAG- Odile van Aanholt, olympisch kampioen in de 49er FX, beviel 5 maanden geleden van haar dochter Kato. Tijdens een trainingskamp in Lanzarote hervatte ze onlangs als kersverse moeder haar zeilcarrière . ”De allereerste keren dat ik weer ging zeilen, miste ik Kato heel erg. Ik voelde me ook een beetje schuldig.’’
Door Diana Bogaards
’’Op het water dacht ik dan van wat ben ik hier nou eigenlijk aan het doen. Dat was de periode dat ik in Scheveningen kort ging varen om te kijken of mijn lichaam het aankon. In Lanzarote was ik echt op trainingskamp en heb ik er dus geen seconde aan gedacht. Ik stond weer in trainingsmodus van hoe kan ik de boot harder laten gaan, communiceren en samenwerken. Ik zat er gewoon weer helemaal in.”
“Het voelt alsof ik die vonk heb teruggevonden. Ik heb altijd gezegd dat ik na mijn zwangerschap wilde doorgaan, maar je moet toch kijken hoe je dat dan ervaart. De eerste keer schrok ik dus wel een beetje. Ik dacht: ‘Vind ik het zeilen nog wel zo leuk.’ Ja dus, ik heb echt heel erg genoten. Het voelt alsof je weer een stukje van jezelf terugkrijgt.”
Ondertussen hoeft dochter Kato haar ouders – vader Bart Lambriex is eveneens topzeiler - niet te missen tijdens trainingen en wedstrijden, want ze reist gewoon mee. De kleine spruit heeft al zes keer gevlogen. Van Aanholt: “Bart was nog even vrij na zijn WK 49er en was nu mee. Ik geef nog steeds borstvoeding, dus ik zorg voor genoeg voedingen in de koelkast, zodat ik het water op kan. De volgende keer komt de eerste week een vriendin van mij mee en de tweede week mijn schoonmoeder. Zo regelen we het. Tot mei hebben we nu sowieso altijd een oppas voor Kato.”
Verse start
Onlangs besloot haar gouden teamgenoot Annette Duetz afscheid te nemen van de topsport. De zoektocht naar een geschikte vervanger was ondertussen al maanden bezig. Daarvoor zette het Watersportverbond een uniek project op, waarbij gekeken werd naar atleten met het juiste profiel om het 49er FX-programma te versterken. Dat traject leidde tot de selectie van twee nieuwe gezichten in Team Allianz: Romee van Essen en Karlinde van Arendonk.
De setting van wisselende bemanningssamenstellingen is weer wennen voor Van Aanholt: “Ergens mis ik wel een beetje Annette, maar het helpt dat het sowieso allemaal anders is nu ik moeder ben. Ik zie het als een verse start. We trainen met zeven meiden en één jongen. Dat is lekker, want het haalt een beetje de druk van mij af. Ik kan gewoon instappen en vooral op mezelf focussen. Het is fijn om op die manier te beginnen. We gaan dit zo tot en met maart doen en misschien nogwel langer. Daarna bepalen we wat de beste teamcombinaties zijn om het verdere verloop van 2026 met een vaste maat te vervolgen.”
Blik op LA 28
Gevraagd naar de doelstellingen voor dit seizoen, antwoordt Van Aanholt: “Ik ben fysiek nog aan het herstellen van de zwangerschap en de bevalling. Ik zit nu bijvoorbeeld op een uur per dag zeilen. Daarmee kan je niet aan een World Cup meedoen. Dat moet ik dus weer opbouwen. Ik merkte dat sommige dingen in de boot heel makkelijk terugkwamen. Bij andere dingen moet ik echt opnieuw de snelheid of handigheidjes vinden. Dat zijn procesdoelen. De resultaten zijn moeilijk in te schatten. Ik denk dat als we dit jaar een wedstrijd in de top tien kunnen eindigen, dat heel leuk zou zijn.” Uiteindelijk moet dit traject tot succes op de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles leiden. “Dat is mijn ambitie”, aldus van Van Aanholt die de samenwerking met het Britse high-performance zeilkledingmerk Musto heeft verlengd tot en met de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles.
Voor Van Aanholt voelde het verlengen van het Musto-ambassadeurschap als een formaliteit: “Zij waren de sponsor die gelijk enthousiast reageerde toen ik belde met de mededeling dat ik zwanger was. Ze vonden het supertof en wilden mij blijven ondersteunen. Ook het jaar waarin ik wat minder zeilde. Daarnaast hebben ze goede producten en zijn het fijne mensen om mee samen te werken. Ik ben gewoon blij met dit partnership en met de kleding, die ik nog wel even in een maatje groter draag.”
Fotografie Sander van der Borch
